TEKST.NU BLOG over internet

Hoe wij ons verstand kapot maken

Tue, 29 Dec 2020 18:11:22 GMT

Van Google wordt je eerder dom dan slim. Op een iPad kun je nauwelijks iets leren. Multitasking leidt tot concentratieproblemen. En zo zijn er meer pittige uitspraken die geheugenprofessor Manfred Spitzer doet in zijn boek ‘Digitale dementie’. Het gebruik van digitale media heeft, zeker bij jongeren, desastreuze gevolgen voor de hersenen.

In eerste instantie lijkt Manfred Spitzer een ouderwetse digibeet met een afkeer van alles wat nieuw is. Maar hij kan al zijn stellingen goed onderbouwen, waardoor duidelijk wordt dat de digitale revolutie niet alleen positieve kanten heeft. Toch is het vooral ook een kwestie van je bewust zijn van die veranderingen, en er verstandig mee omgaan. Hieronder staan een paar tips uit het boek om goed staande te blijven in de digitaliserende samenleving.

Maak wenslijsten

Lijsten zijn geweldige manieren om op de juiste koers te blijven. Schrijf een aantal grootse doelstellingen op die u wilt realiseren, en ook een aantal kleinere doelen die u wilt behalen.

Raadpleeg deze lijst regelmatig

Vergeet niet om regelmatig te controleren hoe u ervoor staat. Als u niet meteen de grote doelen realiseert, betekent dit niet dat u geen vooruitgang boekt.

Beloon uzelf

Wanneer u een doel behaalt, ongeacht of dit een groot of klein doel is, moet u uzelf een schouderklopje geven.

Denk positief

Positief denken is een belangrijke factor voor succes. Dus in plaats van dat u blijft stilstaan bij dingen die niet zo goed gingen, herinnert u zichzelf aan de dingen die wel goed zijn gegaan.

Red de binnenstad

Tue, 29 Dec 2020 18:11:22 GMT

De traditionele stad is ingericht op winkelend publiek, maar steeds meer mensen kopen via internet. Of ze kopen in winkelcentra buiten de stad waar je gratis kunt parkeren. Wat gebeurt er met de klassieke winkels die het niet meer trekken? En welke gevolgen heeft dat voor de algemene leefbaarheid van de stad? Buitengewoon hoogleraar Cor Molenaar schreef er twee boeken over. De bestseller ‘Het einde van de winkels’ en zijn laatste boek ‘Red de winkel!’ met tips voor winkeliers, ondernemers en beleidsmakers om te kunnen overleven.

Veel boekenwinkels en platenzaken zijn al verdwenen en we zien steeds meer prijsstunters en franchiseketens in hun plaats verschijnen. Dit, in combinatie met hoge parkeertarieven in de binnenstad, maakt het risico op leegstand en verval in regionale centra vrij groot.

Als we niet snel collectief het probleem met winkels onderkennen en aanpakken dan zullen veel binnensteden binnen afzienbare tijd onleefbaar worden. Prachtige historische winkelpanden zullen leeg komen te staan als er geen winst meer gemaakt wordt.

Laat 80 procent achterwege

Cor Molenaar toont zich positief over de mogelijkheden van klassieke winkels en hij geeft nuttige tips voor winkeliers in zijn boek. Een van de tips is om het 80/20-principe los te laten. Dat is dat 80 procent van de winkel zorgt voor 20 procent van de omzet en dat 20 procent zorgt voor 80 procent van de omzet. Molenaar pleit ervoor om slecht die hoog renderende 20 procent in de winkel te hebben, en de rest aan te bieden via webshops die in de winkel met een tablet of smartphone te raadplegen zijn. Zo zou de winkelier kunnen volstaan met een kleinere winkel en lagere huur.

Social design stad

De meest zorgwekkende ontwikkeling is nog wel het ‘social design’ van de binnenstad. Tot voor kort kon een stad groeien door evenwicht tussen winkels, cultuur, werkgelegenheid en kantoren. Maar als er veel winkels verdwijnen, kan dat de leefbaarheid en welvaart ondermijnen. Alleen als gemeentes, de vastgoedsector en winkeliers met elkaar overleggen en samenwerken, is er nog hoop.

Verlaag huur en koopprijzen binnenstad

De economen Steven Brakman en Arjen van Witteloostuijn schrijven hierover: “Als het gemis aan aantrekkelijke binnensteden met een gevarieerd winkelaanbod uiteindelijk en per saldo het gewin van besteedbaar inkomen overtreft, is collectief ingrijpen noodzakelijk. Zo gaat dat bij alle collectieve goederen. Waarom zou dat hier anders zijn? En de ingreep is kinderlijk eenvoudig: de huur- en koopprijzen voor ouderwetse winkels in de oude binnensteden moeten drastisch omlaag.

Met lagere prijzen voor het vastgoed kunnen ook de prijzen voor dat gevarieerde productenaanbod weer omlaag. En ook dat is een oude economische wet: bij lagere prijzen gaat de vraag omhoog. Wie weet, komen de klanten dan ook weer naar die leuke winkels in de binnensteden. En wie weet, wordt de beweging in de richting van niet-creatieve destructie in de Nederlandse binnensteden dan gekeerd.”

Online voelt even echt als offline

Tue, 29 Dec 2020 18:11:22 GMT

Ons ‘online leven’ wordt steeds belangrijker en hierdoor neemt ook de invloed van internetbedrijven in sneltreinvaart toe. Wat betekent dit voor ons als individu en samenleving? In dat kader las ik het boek De Digitale Lente: een toekomstvisie op het internettijdperk. Het boek is geschreven door Googles algemeen directeur Eric Schmidt en directeur Google Ideas Jared Cohen.

De brede beschikking over informatietechnologie veroorzaakt volop veranderingen in de maatschappij. De ontwikkelingen zullen in de toekomst alleen maar sneller gaan. Een processorchip is in 2025 waarschijnlijk 64 keer sneller dan nu. Ook de snelheid van glasvezeloverdracht verdubbelt iedere negen maanden. Dit betekent dat onze online ervaring even echt zal aanvoelen als het offline leven.

Technologiebedrijven kennen ons beter dan overheid

We kunnen door technologie steeds meer zelf doen, waardoor er een machtsoverdracht plaatsvindt van de overheid naar het individu. Het boek schetst daar een heel positief beeld bij, hoewel er ook ‘een kloof dreigt te groeien tussen mensen die verstand hebben van technologie en mensen die zich met grote politieke problemen bezighouden.’ Oftewel: de overheid blijft op informatiegebied achter. Google weet inderdaad meer van mij dan de personen waarop ik gestemd heb bij de Europese, landelijke en gemeentelijke verkiezingen.

De schrijvers benadrukken dat alle activiteiten op internet worden bewaard. Ze wijzen hierbij op eigen verantwoordelijkheid. “Wetten zullen er niets aan kunnen veranderen dat digitale informatie onuitwisbaar is, maar verstandige regelgeving kan zorgen voor controlemechanismen die burgers die dit willen, een zekere mate van privacy garanderen.”

Voor zichzelf zien de Google-mannen niet meer dan een passieve rol: “In de eerste jaren van het digitale tijdperk zullen technologiebedrijven een dikke huid moeten hebben, omdat ze vaak geconfronteerd worden met zorgen van het publiek over de privacy, veiligheid en bescherming van gebruikers.”

Informatie kan gevaarlijk zijn

Schmidt en Cohen laten zich opvallend negatief uit over Wikileaks: “Voorstanders van vrije informatie geloven dat volledige openbaarheid uiteindelijk leidt tot meer gelijkheid, een hogere productiviteit en meer zelfbeschikking. Maar wij denken dat dit een gevaarlijk idee is, vooral omdat er altijd wel iemand met een gebrek aan beoordelingsvermogen rondloopt die levensgevaarlijke informatie vrijgeeft.”

Daar staat tegenover dat ze positieve ontwikkelingen zien voor het oplossen van lokale misstanden in de wereld. “Op dit moment zijn er plekken waar een vrije pers ontbreekt en er maar weinig mensen op internet zijn aangesloten. Wanneer dat verandert wordt het bereik van de verslaggeving over gevoelige zaken groter - en wordt het zelfs internationaal nieuws.”

Biologische identificatie

Het boek laat zien dat de wereld al ver is met ‘biometrische identificatie’, dus het vastleggen van bepaalde biologische eigenschappen van mensen. Zo is het gebruik van vingerafdrukken, de irisscan, dna-testen, stem- en gezichtsherkenning erg breed verbreid en zal dit hoogst waarschijnlijk toenemen.

Digitale oorlogvoering

Een ander aspect van het nieuwe digitale tijdperk is digitale oorlogvoering. Er zou al volop gebruik gemaakt worden van digitale virussen en wormen om belangrijke installaties van vijanden zoals nucleaire centrales, plat te leggen.

“Op internet zullen staten elkaar aanvallen op manieren die in de echte wereld provocerend zijn. Ze vechten conflicten uit op internet terwijl het overal elders kalm blijft. Het feit dat men zo goed als anoniem kan blijven, maakt internetaanvallen een interessante optie voor landen die niet openlijk agressief willen overkomen, maar wel hun vijanden willen bestrijden. Slachtoffers van cyberaanvallen kunnen deze zelden aan iemand toeschrijven en dus worden de daders niet vervolgd.”